07-03-08

Het is nieuw en het is Curieus

En wij op weg met onze speurneusVoor deze nieuwe wandeling schreven wij in in het centrum “ De Koorddanser “ van de Freinet basisschool Meulebeke op 23 februari. Zoals gezegd zij waren nieuw en hadden wel een eigenaardige naam namelijk “ De Curieusneuzen “, niet alledaags geef toe.Waar kwamen zij vandaan? , dat vroegen wij aan secretaris H. Van Walleghem.Vooreerst wilde hij een gerucht uit de wereld helpen, en dat was het volgende, de club zou zogezegd een afscheuring zijn van Wattewystappers Tielt, maar dat is niet juist. Wel is de genoemde secretaris aangesloten geweest bij voornoemde club, maar heeft in alle rust en vriendschap de club verlaten, einde citaat.Waarom de start dan met de nieuwe wandelclub? ,Wij horen thuis in de sociale – culturele vereniging “ Curieus “ voor volwassenen, dus cultuur in de breedste zin van het woord.En in dit kader ontbrak er een wandelclub, en die is nu van start op voorwaarde dat zij in Meulebeke Egem Pitten en Wingene een wandeltocht uit zetten.Het weer valt mee met 7°, het is wel bewolkt en een neiging tot zonnig en er waait een licht windje, wij kiezen voor de 12 km parkoers.Wij stappen de weg op door het dorp en vinden op een liefogend pleintje een grote treurlinde rustig en vredig ingeplant tussen de huizen. Wij wisselen de Gentse straat voor de korte straat.Van hieraf wordt het een festival van rustig kronkelende tarmacjes in het glooiende landschap.Het is doorspekt met boerderijen van klein tot groot en verzorgd, een teken dat de landbouw er nog leeft. Aan de vele serres en de plantenresten op deze winterse velden, vermoeden wij als wij hier in de zomer passeren dat dit als het ware door een grote groentetuin voorbij komen is. Ook enkele kapelletjes vallen op maar eentje zeker. Een stokoud kapelletje onder een even oude lindeboom is echt een nostalgisch zicht machtig mooi in zijn eenvoud. Intussen beginnen wij onze rustpost te naderen in het ontmoetingscentrum “ De Miere “.En het was er zo druk als in een mierennest en alhoewel het mooi en redelijk groot toonde zat het er nokvol, maar ja wat wil je, er wordt op een 500 deelnemers gerekend en plots staan er dan een slordige 1000 voor de deur, dag moeder. Met een beetje geduld werdt je er vriendelijk bediend, en gezien het Valentijn was lagen de tafels versierd met piepkleine rode en witte hartjes. Nu een beetje wachten op bediening is toch geen ramp voor wandelaars, zij zijn toch in hun vrije tijd bezig, wel op een paar minuutjes komt het toch niet, je kunt in die tijd toch eventjes met de één of de ander staan kletsen of toch niet, och pardon.Even later zijn wij het parkoers terug op en kunnen cultureel gezien nog aan een verhaaltje denken van de krekel en de mier, want na de mier passeren wij nu de krekel.Het wordt terug een rustig landelijke wandeling met af en toe mooie landschappen, en hier hebben de mensen van de streek eerbied voor de wandelaars. Een automobilist wilde niet in de weg staan voor de wandelaars en parkeerde zich netjes in de sloot met zijn knipperlichten aan.Voor de parkoermeester, het bestuur en alle medewerkers hebben wij felicitaties bedankingen en bewondering voor de feilloze en verzorgde organisatie, het was zeker niet te merken dat het hun eerste keer was dat zij organiseerden. Ook de bedieningen waren overal kalm vriendelijk en gastvrij, wat de organisatie steeds een mooie etiquette meegeeft.In ieder geval onze curiositeit was voldaan en wij hadden een aangename afwisselende wandeltocht erop zitten, en jullie eerste Valentijnstocht was een echte meevaller dus kunnen wij enkel zeggen doe zo verder, want goed begonnen is half gewonnen, hou jullie goed het allerbest en tot een volgende wandelgelegenheid. Kastaar www.wandelgazette.be

10:38 Gepost door Hendrik Van Walleghem in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.